kl. Franciszek Olbrych

Żył w latach

(1912-1946)
Na ostatnim roku studiów teologii zachorował na nieuleczalną chorobę, która mu przeszkodziła przyjąć święcenia kapłańskie. Był wzorowym zakonnikiem, najzdolniejszym na roku, szlachetny i pełen miłości braterskiej. Zapowiadał się jak najlepiej. Urodził się 29 października 1912 r. w Racławicach k. Gorlic, jako syn Jana i Marii Firszt. Chrzest przyjął 30 października 1912 r. W latach 1925-1932 uczęszczał do Małego Seminarium w Dębowcu, uzyskując świadectwo dojrzałości w Jaśle. Nowicjat rozpoczął 2 lipca 1932 r. u Misjonarzy Matki Bożej z La Salette w Hurku. Pierwszą profesję zakonną złożył 2 lipca 1933 r. w Hurku na ręce ks. mistrza Augusta Gauthier, zaś wieczystą 30 września 1936 r. w Dębowcu również na ręce ks. superiora Augusta Gauthier. W latach 1933-1939 odbył studia filozoficzno-teologiczne w Wyższym Seminarium Duchownym w Dębowcu. Ze względu na chorobę, stwardnienie rozsiane, nie przyjął święceń kapłańskich. Na początku 1939 r. był leczony przez wielu lekarzy, następnie przebywał w klinice w Krakowie, gdzie zastała go wojna. Proces leczenia okazał się mało skuteczny. Na początku września powrócił jeszcze na kilka dni do Dębowca, aby pożegnać się z ukochanym miejscem. Następnie został przewieziony do domu rodzinnego w Racławicach (parafia Rosenbark). Tam po długim cierpieniu zmarł 27 kwietnia 1946 r. Pochowany 30 kwietnia na cmentarzu parafialnym w Racławicach.