ks. Franciszek Dantin

Żył w latach

(1884-1953)
Jeden z pionierów saletyńskiego dzieła na ziemi polskiej. Urodził się 26 listopada 1884 r. w Meyrieux-Trouet (Francja), jako syn Klaudiusza i Joanny Michaud. Chrzest przyjął 27 listopada 1884 r. w Meyrieux-Trouet (Francja). W latach 1897-1901 ukończył Małe Seminarium Misjonarzy Matki Bożej z La Salette w Corps (Francja). Nowicjat rozpoczął 21 czerwca 1901 r. w sanktuarium La Salette. Pierwszą profesję zakonną złożył 15 sierpnia 1902 r. w Salmacie (Włochy) na ręce ks. superiora Augusta Blache, zaś wieczystą 22 października 1907 r. w Salmacie również na ręce ks. superiora Augusta Blache. W latach 1903-1909 odbył studia filozoficzno-teologiczne na Uniwersytecie Gregoriańskim w Rzymie, ukończone stopniem doktora filozofii i teologii. Święcenia kapłańskie otrzymał 10 kwietnia 1909 r. w Rzymie z rąk ks. kard. P. Respighi. Placówki i urzędy: 1909-1910 prefekt Małego Seminarium w Tournai, 1910-1911 prefekt Małego Seminarium w Puźnikach, 1911-1912 prefekt Małego Seminarium w Dębowcu, 1912-1913 wikariusz w Puźnikach, 1913-1914 ekonom i profesor Małego Seminarium w Dębowcu, 1914-1918 wikariusz w Puźnikach i Podhajczykach, 1919 administrator w Baryszy, 1919-1928 profesor Małego Seminarium w Dębowcu, 1926-1929 superior i kustosz sanktuarium w Dębowcu, 1926-1947 ekonom w Dębowcu, 1947-1948 dyrektor rezydencji w Krakowie, ul. Wiślna 11, z tymczasową siedzibą przy ul. Augustiańskiej, 1948-1951 dyrektor rezydencji w Hurku, 1952-1953 pierwszy radny i ekonom delegatury w Argentynie. Zmarł nagle w nocy 27 kwietnia 1953 r. w Villa Santa Rosa (Argentyna). Pochowany 30 kwietnia na cmentarzu parafialnym w Santa Rosa.