ks. Ludwik Wołek

Żył w latach

(1900-1939)
Urodził się 15 października 1900 r. w Sielcu, parafia Sędziszów Małopolski w diecezji tarnowskiej, jako syn Szymona i Katarzyny Kociuba. W latach 1913-1919 uczęszczał do Małego Seminarium w Dębowcu. Nowicjat rozpoczął 7 września 1919 r. u Misjonarzy Matki Bożej z La Salette w Suzie (Włochy). Pierwszą profesję zakonną złożył 8 września 1920 r. w Suzie na ręce ks. generała Piotra Pajot, zaś wieczystą 19 grudnia 1925 r. w Tournai (Belgia) na ręce ks. superiora Józefa Futy. W latach 1920-1922 odbył studia filozoficzne we Fryburgu (Szwajcaria), ukończone stopniem doktora filozofii. Zaś studia teologiczne w trzech miejscach: we Fryburgu 1922-1923, w Suzie 1923-1924 i w Tournai 1924-1926, ukończone stopniem bakalaureata teologii. Święcenia kapłańskie otrzymał 19 grudnia 1925 r. w Tournai. Placówki i urzędy: 1926-1930 profesor Małego Seminarium w Dębowcu, 1930-1933 wikariusz i katecheta w Kobylance, 1933-1939 superior i proboszcz w parafii Matki Bożej Królowej Polski we Lwowie, 1939 (od sierpnia do 17 września) proboszcz w parafii Matki Bożej Królowej Polski we Lwowie. Zginął 17 września 1939 r., w gruzach plebani podczas bombardowania Lwowa przez Niemców. Razem z nim zginęło dwóch saletynów: ks. Klemens Schleis i ks. lic. Stanisław Zajchowski oraz gospodyni i kilka osób, które schroniły się w piwnicy plebanii. Pochowany został wraz z innymi, obok plebanii.